BLOG: Begrijpelijk die stakingen, maar wel onnodig

BLOG: Begrijpelijk die stakingen, maar wel onnodig

Morgen (of als je dit leest misschien al vandaag) ligt Nederland hoogstwaarschijnlijk plat. Door de landelijke stakingen van het OV-personeel moet heel Nederland de weg op met eigen auto of de fiets (of misschien wel lopend). Ik las in sommige media teksten als ‘ga logeren, carpoolen of thuiswerken’. Het wordt een drama.

Eerlijk gezegd kan ik me wel vinden in de redenen van deze stakingen. Het OV-personeel staakt met als belangrijkste reden de stijging van de AOW-leeftijd en dus ook de pensioen(richt)leeftijd van alle werknemers in die sector. De meeste banen in die sector zijn redelijk arbeidsintensief. Lange roosters (zelden vast) met een hoge werkdruk en alles met de verantwoordelijkheid om mensen veilig en verantwoord van A naar B te brengen. Mijn kids zullen straks ook onder de hoede vallen van een buschauffeur of machinist als ze richting hun school of universiteit gaan reizen. Ik hoop dat er dan een vrolijke, fitte en alerte chauffeur of machinist achter ‘het stuur’ zit en geen overwerkte 65-plusser die niet meer zo alert is als hij/zij zou moeten zijn.

Dus ik snap die stakingen wel. Maar ik denk ook dat er een oplossing is om het gevoel bij heel veel werknemers (in vrijwel iedere sector) over het we-moeten-steeds-langer-doorwerken trend weg te nemen.

Want als werkgevers én werknemers zich nu gezamenlijk inzetten om de weg naar die steeds verder liggende AOW-leeftijd aan te passen? Geen fulltime dienstverbanden voor de wat oudere werknemers meer, maar vanaf bepaalde leeftijden een langzame afbouw naar de gewenste pensioenleeftijd van de werknemer.

Een deel van het loon inleveren, de pensioenopbouw in stand houden én ook nog eens meer vrije tijd terugkrijgen voor het loon dat je inlevert. De oudere werknemers maken geleidelijk plaats voor de nieuwe generatie, maar zijn wel de belangrijkste pionnen in het overbrengen van kennis en kunde in de begeleiding van de ‘jonkies’. En door het steeds minder hoeven werken en de verschuiving van de aard van de werkzaamheden wegen die laatste loodjes niet het zwaarst, maar zijn ze juist een mooie afsluiting van jouw werkzame leven. En je maakt ook nog eens een ‘zachte landing’ met de volledige pensionering, in plaats van het ‘zwarte gat’ waar veel pensionado’s last van hebben.      Ik denk, dat als werkgevers- en werknemersorganisaties zich hard maken om dergelijke afspraken met elkaar te maken dergelijke stakingen achterwege zullen blijven.

Is dit nieuw? Nee hoor, er zijn CAO’s waar een dergelijk ’generatie-pact’ al onderdeel van is. Ook werkgevers die niet onder een CAO vallen hebben de vrijheid om zulke modellen in te voeren.

Is er inzicht? Nee, dat is er niet. Werkgevers én werknemers hebben geen idee wat het de onderneming kost en wat het de onderneming oplevert om een actief ‘ouderenbeleid’ en/of ‘generatie-pact’ te voeren.

En daar ben ik voor. Als consultant Pensioen werk ik samen met mijn collega consultants Zorg- en Inkomen en hebben we de handschoen opgepakt om dergelijke vraagstukken voor mijn relaties op werkgever-niveau inzichtelijk te kunnen gaan maken. Ook een keer van gedachten wisselen? Hierbij de uitnodiging!

Rudi Smit, consultant pensioen VLC & Partners